Kerst: naar buiten!

In de kerstnacht stromen de kerken vol. Dat is niet zomaar hang naar traditie - ook op IJburg vieren ze kerstnacht en moeten ze daarvoor de sporthal huren om iedereen een plaats te geven. Van ontkerkelijking merk je op kerstavond even niks.

Of misschien juist wel. Want kerst is bij uitstek het verhaal waarvoor mensen uit hun vertrouwde omgeving naar buiten moeten. In het veld, daar gebeurt kerst. En misschien zijn na decennia van ontkerkelijking die kerken inmiddels wel die vreemde plaatsen geworden, waarvoor je uit je eigen veilige en met kerst ook wat heilige huisje naar buiten komt, om daar dat andere verhaal te horen.

Dat is de boodschap van de kerk aan de wereld: een oud verhaal dat ook nu waar blijkt te zijn en opnieuw voor je gaat leven. Maar omgekeerd hebben al die mensen uit de wereld ook een boodschap aan de kerk: die kerk is ook van ons, niet alleen van jullie. Sluit je niet op in je eigen overtuiging, maar zet je deuren open. En kom zelf ook naar buiten.

In de Eltheto doen we dat allemaal. Op kerstavond zetten we de deuren open voor het kinderkerstfeest - wat kan kerstfeest anders zijn dan kinderkerstfeest, met dat kind in het midden? Op kerstmorgen verlaten we onze eigen kerk en gaan we naar de Muider. En op tweede kerstdag zetten wij de deuren weer open voor iedereen die we kunnen bergen.

wearehereMaar het verst buiten de eigen kring wagen we ons op kerstmorgen na de dienst in de Muider. Dan gaan we met wie wil naar de mensen van We Are Here op het Zeeburgerpad. Dat zijn de mensen zonder papieren die al vijf jaar van de ene locatie naar de andere in onze stad trekken, omdat ze hier geen asiel hebben gekregen maar ook niet naar hun land van oorsprong terug kunnen. Vanaf het begin is de Protestantse Diaconie bij hun actie betrokken. Zo had Jerrit Vellenga, onze diaconaal opbouwwerker, direct en vanzelfsprekend contact met hen nu ze bij ons in de buurt zijn beland. En ja, we zijn daar welkom met kerst, ook al zijn ze lang niet allemaal christen. Kerst gaat onze perken te buiten.

Ik ga. En niet alleen om ons verhaal te vertellen, maar ook om dat van hen te horen. Toegegeven: bij een engel denk ik niet direct aan een uitgeprocedeerde asielzoeker. Maar hun onverwachte komst en onbekende herkomst hebben ze met elkaar gemeen. En de heerlijkheid van de Heer bij wie weduwen en wezen en vreemdelingen altijd voorgaan, omstraalt beslist ook hen.

Ik ben wel benieuwd wat ze ons te zeggen hebben. En waar ze ons heen sturen om dat nieuwgeboren kind te vinden, en om met al die andere mensen van Gods welbehagen vrede te vinden.