Het geschiedde in die dagen…

Afgelopen week bezocht ik een oudere vrouw die deze zin meteen afmaakte. Het is de eerste zin van het kerstverhaal zoals Lukas het verteld. De eerste zin over dat bevel van keizer Augustus die een volkstelling wilde.

Meteen zie je het verhaal voor je: Jozef en Maria. Zij, zwanger op een ezel; hij, de ezel aan de hand. Samen op weg naar Betlehem, de stad waar zij zich moesten melden. De stad van David – hun voorvader. De meesten van ons kunnen het verhaal moeiteloos verder vertellen, zoals die mevrouw die ik sprak. En dan zien we het plaatje van de kerststal. Met een blinkende ster, een paar ruige herders en wat exotische koningen.

Het geschiedde in die dagen…

Maar wat gebeurde er eigenlijk precies, daar in Betlehem? En wat betekent dit verhaal in de kerstdagen van 2015?

Een Duitse supermarkt zendt dit jaar een opvallend reclamespotje uit voor kerst. We zien een oude man. Hij ziet zijn kinderen amper, omdat ze ontzettend druk zijn met hun werk en hun gezin. Met kerst zit hij alleen aan tafel. Hij heeft de berichtjes op zijn antwoordapparaat afgeluisterd waarop zijn kinderen zich afmelden. Hij besluit om zijn kinderen een rouwkaart te sturen, waarop hij zijn eigen overlijden aankondigt. Als ze allemaal thuis komen om afscheid te nemen, staat er een gedekte tafel. Papa blijkt helemaal niet dood en hij nodigt hen uit aan tafel. Dit was de enige manier om ze allemaal thuis te krijgen.

Het spotje is nogal heftig, zeker als je je realiseert dat het een supermarktketen is die dit heeft geproduceerd. Onze grutters doen immers uitstekende zaken tijdens de kerst. De open zenuw die ze raken (of gebruiken) is het schuldgevoel dat velen van ons hebben, omdat we niet genoeg tijd en ruimte hebben voor elkaar. De verbazing dat een man zijn eigen dood in scène moet zetten om zijn familie te zien raakt aan onze nachtmerrie. Zeker in een grote stad, waar het geen fictie is dat mensen alleen sterven. Dat gebeurt in onze dagen, in onze buurt.

In het spotje is de verbazing van de kinderen die hun vader in levenden lijve ontmoeten natuurlijk enorm. Maar als de schok verdwijnt, is het feest. Zo ziet de verbazing eruit als er iets gebeurt dat onmogelijk lijkt, maar beter is dan je had durven dromen. Ik denk niet dat kerst gaat over schuldgevoelens of familieverplichtingen. Maar wél over deze verbazing en verwondering. Omdat er iets onmogelijks gebeurt wat beter is dan je had dúrven dromen.

Het geschiedde in die dagen…

Kom en verwonder je over wat er is gebeurd in Betlehem, in die dagen dat keizer Augustus een bevel deed uitgaan. Kom en verwonder je over wat er kan gebeuren in de dagen van kerst in 2015. Tijdens een diner, tijdens een kerkdienst, in een verloren moment van stilte, in een gesprek waar ineens tijd voor is. Misschien wordt deze kerst wel beter dan je durft te hopen – omdat de hemel opengaat.

Laat je verbazen en verwonder je over hoe God onder ons verschijnt.