'On boord'

‘Ben jij een beetje gelovig’?

Het is woensdagmiddag en het regent. Als het regent staan er vaak wat mensen te schuilen in de portiek van de kerk. Jongens die een jointje roken, meisjes op weg naar een feestje. Het is een van de eerste dagen dat ik mijn boordje draag. Op het moment dat een van de jongens mij die vraag stelt, bedenk ik me dat ik in cognito koffie ben gaan drinken met een vriendin. Ik heb een shawl om, en dus is het boordje niet zichtbaar.

Ja, ik ben best een beetje gelovig. Ik doe mijn shawl af en zeg: ‘Ik werk hier in de kerk.’ Waarop de jongen zegt: ‘Er staat toch in de Bijbel dat je niet mag drinken?’.  Ik knik, ik loop naar binnen en zeg dat er ook in de Bijbel staat dat je mag genieten van je glas wijn. Ik overweeg nog even om te beginnen over de voorschriften van de profeet Mohammed inzake drugs, maar ik houd me in en loop naar binnen.    

Zomaar een woensdagmiddag in de Javastraat. Een week later zitten er 30 islamitische kinderen uit de buurt voor mijn neus. Ze zijn op expeditie in de Javastraat en doen ook de kerk aan. Ik kijk naar ze en bedenk me dat mijn gereformeerde basisschool lijkt op de islamitische school waar zij op zitten. Een eiland van gelovigen. Ze weten meer van de kerk en de Bijbel dan mijn gemiddelde leeftijdsgenoot in Amsterdam, zo blijkt als ik ze vraag wat ze weten van de kerk en de verhalen uit de Bijbel. En dan vraagt een van de meisjes terwijl ze naar mijn boordje wijst: ‘Is dat domineeskleren?’

Ik grinnik trots. Echt een goed idee dat boordje. Ik wijs naar haar hoofddoek en zeg dat je aan mijn boordje kan zien dat ik christen ben zoals ik aan haar hoofddoek kan zien dat ze moslim is. Het voelt alsof er ineens weer iets terug is van de vanzelfsprekendheid die ik meestal niet voel.

Ik steek mijn nek uit in een boordje.  Zichtbaar zijn als statement voor de kerk in onze dagen. En wat blijkt? Er is niks engs aan. Het is als een nieuwe kekke jurk die je je mooi laat voelen. Die domineeskleren die staan me. Dus ik ben benieuwd wie er nog meer naar mijn boordje zullen wijzen om me te vragen waarom ik deze kleren draag. Op de drempel van de kerk of ergens in de buurt, wellicht midden in ons gebouw. Ik laat me graag verrassen.